Sanay na akong mag-isa

Written by Jáñ Püáł

Mahal, Sanay na akong mag-isa
Sanay na akong mag-isang kumain.
Sanay na akong mag-isang lumakad sa kalsadang punong puno ng mga taong naglalandian.
Landian ng landian na tila mga dimonyong pilit kang inaakit sa kasamaan.

Mahal, kaya ko na mawala ka sa buhay ko.
Wala ka ng puwang pa aking mundo.
Kaya parang awa mo na mahal, wag ka ng bumalik pa.
Huwag mo ng guluhin pa ang buhay kong sanay na na hindi ka kasama.

Hindi mo alam kung gaano kahirap ang pinagdaan ko, maalis ka lang sa sistemang ito
Wala kang alam na halos mamatay na ako sa lungkot at pangungulila sa iyo.

kaya please mahal, layuan mo na ako.
Wag mo nang tangkain pa na kumatok sa aking pinto.
Kasi mahal, sanay na akong mag-isa.


Featured on Spoken Word Poetry page on facebook https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1479434868739093&id=1222661081083141

Sanay Na Akong Mag-isa

11 thoughts on “Sanay na akong mag-isa

Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Powered by WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: