K•A•I•B•I•G•A•N

Written by Jan Paul Bes ang tawagan, Subalit mabait lang kapag harapan. kunyari ipagtatangol sa kalaban, Pero siya ang tunay na kaaway kapag talikuran. Nagkukubli siya bilang kaibigan. Ngunit ahas ang tunay niyang kaanyuan. Kawangis niya ito sa kagaspangan. Kasing bilis niya itong manuklaw ng kasintahan. Lalapit yan sa iyo kapag may kailangan. Ngunit kapag... Continue Reading →

Sanay na akong mag-isa

Written by Jáñ Püáł Mahal, Sanay na akong mag-isaSanay na akong mag-isang kumain.Sanay na akong mag-isang lumakad sa kalsadang punong puno ng mga taong naglalandian.Landian ng landian na tila mga dimonyong pilit kang inaakit sa kasamaan. Mahal, kaya ko na mawala ka sa buhay ko.Wala ka ng puwang pa aking mundo.Kaya parang awa mo na... Continue Reading →

Nilamon ka na niya

Written by Jáñ Püáł Nilamon ka na niya Nilamon ka na ng kanyang mga pangako. Pangakong hindi naman siya magkukulang sa sustento, Pangakong ibibigay naman niya ang sweldo basta makahanap lang siya trabaho. Nilamon ka na niya. Nilalamon na niya ng buong-buo ang iyong katawan at ngayo'y ligayang ligaya na siya sa kalangin. Isa ka... Continue Reading →

Ikaw na

Written by Jáñ Püáł Ikaw na!! Ikaw na ang mahal ko. Ikaw na ang bagong buhay ko. Ikaw na ang bago kong kabiyak. Ikaw na ang lahat lahat sa akin. Ikaw na ang inaalala ko gabi-gabi Ikaw na Ikaw na Ikaw na ang sumira sakin. Ikaw na ang dahilan ng pananahimik ko. Ikaw na ang... Continue Reading →

Paano ako lalaban?

Written by Jáñ Püáł Paano ako lalaban kung yung kinakapitan ko'y bumitaw na? Paano ako lalaban kung ang aking mahal ay may mahal ng iba? Hindi ba parang mali na basta basta mo na lang akong iniwan? Basta basta mo na lang ako itinapon sa kawalan na parang basurang wala ng halaga. Na Basta basta... Continue Reading →

Powered by WordPress.com.

Up ↑