Iniwan Mo Akong Mukang Tanga

Written by Jan PaulIniwan mo akong mukang tangaSa kagubatang ako’y naninibago pa.Sa dilim na takot ako.Sa lugar kung saan ako boboSa hirap na hindi ko alam kung ano ang aking matatamo.Hinayaan mo akong maiwan sa laylayan ng lipunan,kahit pa ipinangako mo na kailanman'y di lilisan.Pinabayaan mo akong nasasaktan.Habang ika’y ligayang-ligaya sa pakikipaglandian.Hindi ko na alam... Continue Reading →

K•A•I•B•I•G•A•N

Written by Jan Paul Bes ang tawagan, Subalit mabait lang kapag harapan. kunyari ipagtatangol sa kalaban, Pero siya ang tunay na kaaway kapag talikuran. Nagkukubli siya bilang kaibigan. Ngunit ahas ang tunay niyang kaanyuan. Kawangis niya ito sa kagaspangan. Kasing bilis niya itong manuklaw ng kasintahan. Lalapit yan sa iyo kapag may kailangan. Ngunit kapag... Continue Reading →

Sanay na akong mag-isa

Written by Jáñ Püáł Mahal, Sanay na akong mag-isaSanay na akong mag-isang kumain.Sanay na akong mag-isang lumakad sa kalsadang punong puno ng mga taong naglalandian.Landian ng landian na tila mga dimonyong pilit kang inaakit sa kasamaan. Mahal, kaya ko na mawala ka sa buhay ko.Wala ka ng puwang pa aking mundo.Kaya parang awa mo na... Continue Reading →

Website Powered by WordPress.com.

Up ↑